ٻه راڪيٽ، ٻه دنيائون: هڪ راڪيٽ چنڊ تي پهچي ٿو، ٻيو انساني حياتين کي نشانو بڻائي ٿو
ساڳيو ئي گرهه، پر ٻه بلڪل مختلف دنيائون آھن؛ هڪ خوشي ۽ فخر واري، ٻي غمگين ۽ مايوس.
ٻه راڪيٽ، جيڪي ساڳين سائنسي اصولن تي ٻڌل آهن ۽ فزڪس جي ساڳين قانونن تي ٺهيل آهن، پر انهن جا مقصد هڪٻئي جي ابتڙ آهن. هڪ انسانيت کي اوچائيءَ تي نيئي ٿو، علم ۽ امڪانن جون حدون وڌائي ٿو. ٻيو انسانيت کي گھٽائي ٿو، ترقيءَ کي ملبي ۾ تبديل ڪري ٿو ۽ ايجاد کي نقصان جو ذريعو بڻائي ٿو.
تحرير: حبيب تومي
مناما: فلوريڊا ۾، ماڻهن جا ميڙ حيرت ۽ گڏيل فخر جي احساس سان گڏ ٿين ٿا، ۽ آرٽيمس II (Artemis II) راڪيٽ کي چنڊ ڏانهن ويندي ڏسن ٿا. هي صرف هڪ لانچ ناهي، بلڪه انساني تجسس جو هڪ اعلان، ڏهاڪن جي سائنسي نظم و ضبط جو ثبوت، ۽ هڪ ياد ڏيارڻ جي ڪوشش آهي ته جڏهن علم کي مقصد سان حاصل ڪيو وڃي ته اهو انسانيت جي حاصلات جي افق کي وسيع ڪري ڇڏي ٿو. هن راڪيٽ ۾ ڪو خوف ناهي، صرف امنگ آهي؛ ڪا تباهي ناهي، صرف کوجنا آهي. هي زندگيءَ جي ٻاهرئين ويڙهه جو هڪ نشان آهي.
خليج (Gulf) ۾، راڪيٽ جو تصور هڪ بلڪل مختلف منظر پيش ڪري ٿو. اتي، آسمان فلوريڊا وانگر حيرت جو ڪئنواس بڻجڻ بدران، خوف جو ذريعو بڻيل آهي. ايران پاران لانچ ڪيل راڪيٽ ڳولا جا اوزار ناهن، پر دهشت جو ذريعو آهن، جيڪي گهرن کي تباهه ڪرڻ، معيشتن کي نقصان پهچائڻ، ۽ روزاني زندگيءَ جي ان نازڪ تحفظ واري احساس کي ختم ڪرڻ لاءِ ٺاهيا ويا آهن.
ٻارن کي خواب ڏسڻ جي ترغيب ڏيڻ بدران، اهي خاندانن کي پناهه گاهن ۾ وڃڻ تي مجبور ڪن ٿا. انسانيت کي متحد ڪرڻ بدران، اهي دوريون وڌائين ٿا ۽ تڪليفن کي ڊگهو ڪن ٿا.
ٻه راڪيٽ، جيڪي ساڳين سائنسي اصولن تي ٻڌل آهن ۽ فزڪس جي ساڳين قانونن تي ٺهيل آهن، پر انهن جا مقصد هڪٻئي جي ابتڙ آهن. هڪ انسانيت کي اوچائيءَ تي نيئي ٿو، علم ۽ امڪانن جون حدون وڌائي ٿو. ٻيو انسانيت کي گھٽائي ٿو، ترقيءَ کي ملبي ۾ تبديل ڪري ٿو ۽ ايجاد کي نقصان جو ذريعو بڻائي ٿو.
هي واضح تضاد ٽيڪنالاجي بابت ناهي، پر نيت بابت آهي. سائنس پنهنجي خالص صورت ۾ غير جانبدار آهي؛ اها اڻڄاتل کي روشن ڪرڻ يا تباهيءَ کي وڌائڻ جي صلاحيت رکي ٿي. اها انساني چونڊ آهي جيڪا ان جي رخ جو تعين ڪري ٿي. جڏهن ان کي ويزن (ويچار) سان هلايو وڃي ته هي مستقبل اڏي ٿي؛ پر جڏهن ان کي جهيڙن ۾ استعمال ڪجي ته هي مستقبل ختم ڪري ڇڏي ٿي.
هڪ راڪيٽ اميد جو بار کڻي انسانيت کي ستارن ڏانهن کڻي وڃي ٿو. ٻيو راڪيٽ تشدد جو بار کڻي انسانيت کي خوف ۽ نقصان جي چڪر ۾ واپس ڌڪي ٿو.
ساڳيو ئي گرهه، پر ٻه بلڪل مختلف دنيائون؛ هڪ خوشي ۽ فخر واري، ٻي غمگين ۽ مايوس. ٻه رستا؛ هڪ زندگي ڏانهن، ٻيو موت ڏانهن. طاقت جا ٻه مطلب؛ هڪ انسانيت جي حق ۾، ٻيو انسانيت جي خلاف.
_______________
حبيب تومي بحرين ۾ رھندڙ سينئر صحافي ۽ ڏکڻ ڪوريائي خابرو اداري The AsiaN جي انگريزي سروس جو ايڊيٽر اِن چيف آھي
