Editor's pickMain Slideڪالم

محنت کان سواءِ اُميد رڳو هڪ خوبصورت خواب آهي

زندگيءَ ۾ صبر جو مطلب هٿ تي هٿ رکي ويهڻ ناهي، پر مشڪل وقت ۾ به صحيح فيصلا ڪرڻ ۽ پنهنجي جدوجهد جاري رکڻ آهي. محنت کان سواءِ اميد رڳو هڪ خوبصورت خواب آهي، جڏهن ته اميد سان گڏ عمل انسان کي حقيقت جي منزل تائين پهچائي ٿو.

حڪيم پريم چاندواڻي

زندگيءَ جي ڪتاب ۾ هر صفحو خوشين جي مَسُ سان لکيل ناهي هوندو. ڪي صفحا ڏکن جي مَسُ سان لکبا آهن، ڪي انتظار جي اذيت سان ڀريل هوندا آهن، ته ڪي آزمائشن جي اهڙين لڪيرن سان سينگاريل هوندا آهن، جن کي پڙهندي انسان جون اکيون آليون ٿي پونديون آهن. پر زندگيءَ جو اصل حسن اهو ناهي ته انسان کي ڪڏهن ڏک نه ملي، بلڪه اصل ڪمال اهو آهي ته ڏکن جي طوفانن ۾ به پنهنجي حوصلي جو ڏيئو وسامڻ نه ڏئي. ڇاڪاڻ ته ڏک انسان کي ٽوڙڻ لاءِ نه، پر ڪڏهن ڪڏهن سندس اندر ۾ لڪل سگهه کي جاڳائڻ لاءِ ايندا آهن.

دنيا ۾ ڪاميابيءَ جا حسين محل اوچتو تعمير ناهن ٿيندا. انهن جي بنيادن ۾ محنت جا پٿر، صبر جو سيمينٽ، قربانين جو پاڻي ۽ مسلسل جدوجهد جو پگهر شامل هوندو آهي. جيڪو شخص مشڪلاتن کان گهٻرائجي، ميدان ڇڏي ڏئي ٿو، اهو منزل جي خوبصورتيءَ کان محروم رهجي وڃي ٿو. پر جيڪو پنهنجي ڏکن کي ڏاڪڻ بڻائي اڳتي وڌي ٿو، تنهن لاءِ ناڪامي به نئين ڪاميابيءَ جو سبق بڻجي وڃي ٿي. حقيقت ۾ ڏک ڪا بند گهٽي ناهي، پر هڪ اهڙو موڙ آهي، جتان انسان پنهنجي سوچ، صلاحيت ۽ ڪردار کي نئين رخ ڏانهن وٺي وڃي سگهي ٿو.

اسان جي سماج ۾ ڪيترائي ماڻهو حالتن جي شڪايت ڪندي پنهنجي قيمتي زندگي گذاري ڇڏين ٿا. ڪنهن وٽ وسيلن جي کوٽ آهي، ڪنهن وٽ سهارن جي اڻهوند، ڪنهن کي پنهنجي محنت جو اجورو نٿو ملي، ته ڪنهن کي پنهنجن ئي ماڻهن جي بي رخيءَ جو زخم کائڻو پوي ٿو. پر سوال اهو آهي ته ڇا شڪايتون اسان جا مسئلا حل ڪري سگهن ٿيون؟ ڇا مايوسيءَ جي اونداهي اسان کي روشنيءَ تائين پهچائي سگهي ٿي؟ بلڪل نه! ضرورت ان ڳالهه جي آهي ته انسان پنهنجي موجود وسيلن مان رستو پيدا ڪري، پنهنجي صلاحيتن کي سڃاڻي ۽ حالتن جي مقابلي لاءِ پاڻ کي تيار ڪري.

ڏک انسان جي شخصيت جو امتحان به وٺن ٿا. خوشحاليءَ ۾ هر ماڻهو مسڪرائي سگهي ٿو، پر تڪليف ۾ به ٻين لاءِ محبت، همدردي ۽ سهڪار جو جذبو زنده رکڻ وڏي ظرف جي نشاني آهي. ڪي ماڻهو پنهنجي ڏکن سبب ٻين لاءِ آسانيون پيدا ڪندا آهن، ڇو ته کين خبر هوندي آهي ته محروميءَ جو درد ڪيترو گهرو هوندو آهي. اهڙا انسان پنهنجي تڪليفن کي نفرت ۾ تبديل ڪرڻ بدران انسانيت جي خدمت جو وسيلو بڻائيندا آهن. اهي ئي سماج جا حقيقي سرمايو آهن.

زندگيءَ ۾ صبر جو مطلب هٿ تي هٿ رکي ويهڻ ناهي، پر مشڪل وقت ۾ به صحيح فيصلا ڪرڻ ۽ پنهنجي جدوجهد جاري رکڻ آهي. محنت کان سواءِ اميد رڳو هڪ خوبصورت خواب آهي، جڏهن ته اميد سان گڏ عمل انسان کي حقيقت جي منزل تائين پهچائي ٿو. جيڪو پنهنجي ناڪامين مان سبق حاصل ڪري ٿو، سو اڳتي هلي انهن ئي تجربن کي پنهنجي ڪاميابيءَ جو سرمايو بڻائي ٿو. ڪڏهن هڪ بند دروازو انسان کي اهڙي رستي ڏانهن وٺي ويندو آهي، جنهن جي خوبصورتيءَ جو کيس اڳواٽ تصور به نه هوندو آهي.

اسان کي پنهنجي نئين نسل کي به اهو شعور ڏيڻ گهرجي ته ڪاميابي ڪنهن جي وراثت ناهي ۽ نه ئي خوشحالي رڳو نصيب جي محتاج آهي. تعليم، هنر، سچائي، محنت ۽ مستقل مزاجي اهي وسيلا آهن، جيڪي فرد جي تقدير بدلائڻ جي صلاحيت رکن ٿا. والدين، استاد ۽ سماج جي ذميوار ماڻهن کي گهرجي ته نوجوانن ۾ خود اعتمادي پيدا ڪن، کين مايوسيءَ بدران جدوجهد جو سبق ڏين ۽ سندن صلاحيتن کي اڳتي وڌڻ جا موقعا فراهم ڪن.

ساڳئي وقت اهو به ياد رکڻ گهرجي ته هر ڏک کي رڳو قسمت جو امتحان سمجهي خاموش رهڻ درست ناهي. غربت، ناانصافي، بيروزگاري ۽ بنيادي سهولتن جي کوٽ جهڙن مسئلن جو حل اجتماعي ذميواريءَ ۾ آهي. سماج تڏهن ئي خوشحال بڻجي سگهي ٿو، جڏهن وس وارا ڪمزور ماڻهن جو هٿ ونڊائين، ادارا پنهنجون ذميواريون نڀائين ۽ هر فرد کي عزت سان جيئڻ، تعليم ۽ روزگار جا برابر موقعا ملن. ڪنهن جي ڏک تي مرڪڻ بدران ان جو سهارو بڻجڻ ئي آعليٰ انساني ڪردار آهي.

اچو ته زندگيءَ جي تلخ تجربن کان فرار ٿيڻ بدران انهن مان سکڻ جو هنر پيدا ڪريون. پنهنجي ناڪامين کي پنهنجي سڃاڻپ نه بڻايون، پنهنجي محرومين کي نفرت جو سبب نه بڻايون ۽ پنهنجي مشڪلاتن کي منزل جي رستي ۾ رڪاوٽ نه بڻجڻ ڏيون. ڇاڪاڻ ته انسان جي عظمت سندس آسائشن مان نه، پر انهن حالتن مان ظاهر ٿيندي آهي، جن ۾ هو پنهنجي حوصلي، ايمان، محنت ۽ ڪردار کي زنده رکي ٿو.

زندگيءَ جي هر ڏکي گهڙيءَ ۾ پاڻ کي اهو يقين ڏيارڻ گهرجي ته اونداهي ڪيتري به گهري هجي، صبح جو اچڻ پنهنجو رستو ڳولي وٺندو آهي. شرط رڳو اهو آهي ته اسان اميد جو ڏيئو روشن رکون، محنت جو سفر جاري رکون ۽ پنهنجي اندر جي طاقت تي ويساهه قائم رکون. اچو ته ڏکن کي شڪست جو سبب نه، پر ڪاميابيءَ ڏانهن ويندڙ ڏاڪڻ بڻايون، ڇو ته جيڪو ڏکن مان سکڻ ۽ انهن کي پنهنجي سگهه ۾ بدلائڻ ڄاڻي ٿو، تنهن لاءِ سکن جي سيج سجائڻ ڪا اڻ ٿيڻي ڳالهه ناهي.

________

Hakeem Prem-TheAsoaN

حڪيم پريم چاندواڻي شاعر ۽ ڪالم نگار آھي

ليکڪ جون ٻيون تحريرون

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

هي اشتهار پاڻمرادو ڏيکاريل گوگل ايڊسينس جو اشتهار آهي، ۽ هي ويب سائيٽ سان لاڳاپيل نه آهي.
Back to top button