سنڌ جي ھڪ نامياري شاعرہ محترما حميرا نُور جو ھڪ نظم
خواھشن جي دنيا ۾ اڪيلائي
ڪو اڪيلو بيٺو آھي
ھزارين روشنين جي وچ ۾
پر ھن جي حصي ۾
ھڪ ڏيئو آيو
جنھن جي وٽِ
اڌ کان وڌيڪَ سڙيل
۽ تيل بنھ گھٽ ھو!!!
ھُن چوڌاري نظر ڦيرائي
شھر جي ھر واٽ تي
ماڻھو کلن ٿا
روز ميلا لڳن ٿا
محبَ ملن ٿا
پر اندر جي شھر ۾
جھاتي پائي نھاري ٿو ته
رڳو خاموشيءَ جا پاڇا گھمن ٿا.
ھن به خوابن جا پکي پاليا ھئا
دل جي آسمان تي
اميدن جا رنگ ڀريا ھئا
پر وقت جي تيز ھوا
سڀ رنگ اڏائي ويس!!
خواھشن جي دنيا
ڏاڍي حسين پر اھا دنيا
اڪيلي ماڻھوءَ لاءِ
ڪنڊن جي بستري کان گھٽ ناھي.
رات جو جڏھن سڀ انسان، حيوان ۽ پکي پکڻ سمھي ٿا پون
تڏھن ھن جي دل جا زخم جاڳن ٿا
پوءِ ھو، اڪيلائي ۽ خواهشون
گڏجي سڏجي اڌورين خواھشن تي ماتم ڪرڻ جو
سوچين ٿا
پر ڪري نه ٿا سگھن.
ڪڏهن ڪڏهن
ھو سوچي ٿو ته
ھن ڀريل ميلي جو حصو بڻجان
ڪنھن جي اکين ۾
پنھنجو نالو ڏسان!!
ڪنھن جي لفظن ۾
پنھنجو ذڪر ٻڌان!!
ڪوئي منھنجو به
اوسيئڙو ڪري!!
۽ مينھن جي ڪڻين ۾
مون سان ڀِڄي!!
پر نه
ھو ڇرڪ ٿو ڀري ته
اڪيلائي به تقدير آھي
۽ ڪجھ تقديرون
خواھشن سان دعائن سان نه ٿيون بدلجن!!
ھا باقي اھيا آس اٿم ته
ڪو منھنجي
خاموشين کي پڙھي
ڪو منھنجي
اڌورين خواھشن کي سمجهي.
________________
حميرا نور جو اصل نالو حميرا شمس شيخ آھي. سوشيالاجيءَ ۾ سندس ماسٽرس ڪيل آھي. پاڻ ڪالم نگار، ڪھاڻيڪار ۽ شاعرہ آھي. سندن چار ڪتاب ڇپيل آھن جن ۾ درد جي خوشبو، زائفان ذات ، تون ۽ مان ، ۽ گنگيون زندگيون، شامل آھن.
