-
Main Slide
چين جون سڀ قوميتون برابر ۽ مقامي ڪار وھنوار ۾ خودمختيار آھن
چين ۾ هن وقت 56 ٻوليون ڳالهايون وڃن ٿيون پر چيني سڀ کان وڏي ٻولي آھي. ھر قوميت کي پنھنجي ٻوليءَ جي بہ خودمختياري حاصل آهي چين ۾ اها روايت آهي ته ڇوڪرو جنھن ڇوڪريءَ سان شادي ڪندو آهي، ان ڇوڪريءَ جي ماءُ کي پئسا ڏيندو آهي، جيڪي پئسا ماءُ…
« وڌيڪ پڙھو -
Main Slide
چين جو پبلڪ ٽرانسپورٽ سِرشتو ۽ حيدرآباد جون ڳاڙھيون بسون
چين ۾ اها ٽرانسپورٽ سستي ۽ عوام جي سھوليت خاطر آهي ۽ خاص ڪري پوڙهن شھرين لاءِ. جيڪي انهن بسين ۾ چڙهندا آهن، حڪومت انهن جو گهڻو خيال رکندي آهي. حيدرآباد ۾ پيپلز بسون ھر ھنڌ پيون بيھنديون پر ھتي سندن اسٽاپ مقرر آھن ڪنھن غني خان جو هڪ خوبصورت…
« وڌيڪ پڙھو -
Main Slide
چين جي شھر ايوو ڏانهن اُڏامَ ۽ ھاءِ اسپيڊ ٽرين جو سفر
فلائيٽ جي انتظار ۾ ويٽنگ روم ۾ ويٺاسين، جتي ٻيا به ڪيترائي مسافر ويٺل هئا، پر سڀني جا منھن موبائيلن ۾، آسپاس کان لاتعلق. پاڻ وٽ پاڪستان ۾ به ماڻهن جا منھن موبائيلن ۾ هوندا آهن، پر هھڙو حشر ڪونهي، جھڙو هنن چينين جو آهي چين جي هاءِ اسپيڊ ٽرين،…
« وڌيڪ پڙھو -
Main Slide
چيني ادب: ٽي ايڪڙ ٻَنِي (ڪھاڻي)
ليکڪ جياپِنگ وا دروازي تي هڪ وڏي تختي لڳل هئي، جنھن تي لکيل هو ’ٽي ايڪڙ زمين جو هڪ ٻارو‘. (يوسف سنڌيءَ جي سفرنامي ”مريم جي ديس ۾“ مان کنيل، سندس ٿورن سان) سندس ڳالهه ٻڌي آءٌ گهڻو ڊڄي ويس. جيتوڻيڪ منھنجو هرگز اهو خيال نه هو ته ڪو هو…
« وڌيڪ پڙھو -
Main Slide
پُٽ کي چين ۾ پڙھائڻ لاءِ گھر جو سودو
پُٽ کي چين موڪلڻ لاءِ ٻين سڀني معاملن ۽ مسئلن جي ڀيٽ ۾ اصل مسئلو پئسن جو هو. مون وٽ سواءِ ان جي ٻي ڪا واهه نه هئي ته دڙي ۾ پنھنجي گهر جو اڌ وڪڻان. پنھنجي ئي ماسات ھٿان گھٽ اگھ ملڻ جي باوجود مون گھر وڪڻي ڇڏيو يوسف…
« وڌيڪ پڙھو -
Main Slide
چين جي شھر بائيسو ۾ سنڌين سان ملاقات
چار نوجوان هوٽل ۾ گهڙيا ۽ ڀر واري ٽيبل تي اچي ويٺا. ٿوري دير کان پوءِ ڪنن تي سنڌي ٻولي جا ٻول پيم. هڪدم ڪن کڙا ڪيم گهڙي کن ترسي انهن کي مخاطب ٿي چيم، ”نوجوانو لڳو ته سنڌي ٿا… سو سنڌين کي سنڌين سان ملڻ گهرجي.“ جنھن تي هو…
« وڌيڪ پڙھو -
Main Slide
چيني ادب جي شروعات بہ شاعريءَ کان ٿي
چيني شاعريءَ جي روايت جيتري قديم آهي، ايتري ئي شاندار پڻ. اِن جي شروعات تاريخ کان اڳ جي ڏند ڪٿائي دور ۾ ٿي. چيني شاعري جي ان چونڊ جو پھريون شعر ”هاري جو گيت“ جا سرجڻھار ان دور جا هاري هئا، جيڪي کوهه کوٽيندا ۽ پوکي راهي ڪندا هئا. چين…
« وڌيڪ پڙھو -
ڪالم
چيني ادب باجينBa Jin جي ذڪر بنا ٻُسو رھندو
’باجين گذريل صديءَ ۾ عالمي ادب ۾ سڀني کان گهڻو پڙهيو ويندڙ اديب هو ۽ لڳاتار ويھن سالن تائين دنيا جي سڀ کان وڏي ادبي تنظيم ’چائينيز رائٽرس ايسوسيئيشن‘ جو سربراهه رهيو چين جي سفرنامي ”مريم جي ديس ۾“ جو ھڪ باب، ليکڪ جي ٿورن سان يوسف سنڌي چين ۾…
« وڌيڪ پڙھو -
Main Slide
چيني ادب جي جديد ليکڪا:شائو هونگ
شائو هونگ جو جنم 1911ع ۾ اتر اوڀر چين جي ’هيلونگ جيانگ‘ صوبي جي هڪ شاهوڪار زميندار گهراڻي ۾ ٿيو. سندس پيدائشي نالو ’چنگ ناين‘ هو ۽ اڃا نون سالن جي هئي جو سندس امڙ گذاري ويئي چين جي سفرنامي ”مريم جي ديس ۾“ جو ھڪ باب، ليکڪ جي ٿورن…
« وڌيڪ پڙھو -
Main Slide
مُو يان، نوبيل انعام حاصل ڪندڙ چيني اديب
هيستائين جن ٻن چيني اديبن جي حصي ۾ نوبيل پرائز آيو آهي، انهن مان هڪ مُويان Mo Yanآهي، جنھن کي 2012ع جو نوبيل انعام ڏنو ويو. مُويان کان اڳ هڪ ٻي چيني اديب ’گائو چنگ جيان‘ کي سال 2000ع جو نوبيل انعام ڏنو ويو هو چين جي سفرنامي ”مريم جي…
« وڌيڪ پڙھو