-
Main Slide
ويلنٽائين ڊَي: ڇا داستان عشق جو عالمِ سياست سان ڪو تعلق ناھي؟
پنھنجي ديس سان پيار، پنھنجي ڌرتيءَ سان پيار، پنھنجي ٻوليءَ سان پيار، انسانذات سان پيار، مخلوق ڪائنات سان پيار ڇا داستان عشق جا قصا ناھن؟ بس ھڪ انسان جو ٻئي انسان سان پيار جو قصو ئي داستان عشق آھي؟ جگديش آھوجا “ڀلا، عشق ۽ سياست جو پاڻ ۾ ڪھڙو ناتو؟”…
« وڌيڪ پڙھو -
Main Slide
ڇا سنڌ ۾ واقعي ڪتاب پڙهڻ جو لاڙو گهٽجي ويو آهي؟ هڪ تحقيقي جائزو
اها هڪ عام راءِ بڻجي وئي آهي ته ڊجيٽل دور جي اچڻ سان ڪتابن جو قدر گهٽجي ويو آهي، پر انگ اکر ۽ زميني حقيقتون ڪنهن ٻيءَ ڪهاڻيءَ طرف اشارو ڪن ٿيون. سنڌ ۾ لڳندڙ ڪتابي ميلا ۽ اتي ٿيندڙ لکن جو وڪرو ان ڳالهه جي ثابتي آهي ته “ڪتاب…
« وڌيڪ پڙھو -
Main Slide
مُرڪندڙ راڳي محمد يوسف: روح کي ڇُهندڙ سُرن جو پَڙاڏو
14 فيبروري 1997ع تي هيءُ سُرن جو شهزادو دنيا جي محفل ڇڏي، سدائين لاءِ خاموش ٿي ويو. سندس آواز اڄ به هوا ۾ گونجي ٿو، جيئن ڪنهن روح کي ڇُهندڙ سُر جو آخري پڙاڏو ….. مُشتاق ٽانوري ٿڌڙين هوائن جي مُرڪندڙ ڇُهاءَ ۾ ويڙهيل شهر حيدرآباد ڄڻ ڪنهن پراڻي راڳ…
« وڌيڪ پڙھو -
Main Slide
ڪھاڻيڪار حفيظ شيخ: نظر انداز ڪيل ٻارڙو ۽ اثر انداز ٿيندڙ شخص
حفيظ شيخ پنھنجي ھر ڪھاڻيءَ ۾ انھن نظر انداز ڪيل، ھيڻن، اٻوجهن، مسڪينن ۽ نادارن سان گڏ بيٺو آھي۔ پنھنجي نجي زندگيءَ ۾ جيئن محنت ڪري ٿو تيئن ئي ڪردارن کي ھمٿائي ٿو۔ جيئن پاڻ ڏکين حالتن سان مھاڏو اٽڪائي وڌيڪ پڙھي ٿو، تيئن ئي ڪردارن کي اتساھي ٿو، جيئن…
« وڌيڪ پڙھو -
Main Slide
ھڪ نئين روايت جو بنياد: سنڌي سئڻن لاءِ ٿورا مڃڻ جو ڏينهن
ڀوپال ۾ سنڌ جي ساھتي گھراڻي 12 فبروري 2026 تي نئين روايت جو آغاز ڪيو. سال ۾ گهٽ ۾ گهٽ هڪ ڏينهن اهڙو ضرور هجي، جنهن ڏينهن پوري سڪ محبت، عزت ۽ شڪرگذاريءَ سان نُنھن جي ماءُ-پيءُ جو احترام ڪيو وڃي. ان لاءِ نُنھن جي جنم-تاريخ کي بنياد بڻائي سگهجي…
« وڌيڪ پڙھو -
Main Slide
سنڌي ٻوليءَ جو صدين جو سفر: سنڌي رسم الخط جي مختصر تاريخ
سنڌي زبان جي موجودہ رسم الخط انگريز حاڪمن جي ڪوشش جو نتيجو آهي، پر ايئن بہ ڪونھي تہ اڳ ۾ سنڌي زبان کي ڪا لِپي نہ ھئي. عربن جي دؤر ۾ بہ سنڌي نہ صرف ڳالهائي پر لکي پڙھي پڻ ويندي هئي پروفيسر سرور سيف سنڌي ٻولي تمام قديم ٻولي…
« وڌيڪ پڙھو -
Main Slide
متڀيد ڇو؟ پنجابين جو بسنت حلال ۽ سنڌين جي هولي حرام !!
اسان وارن سنڌي مسلمانن کي لڳي ٿو ته جيڪڏهن هُو پنهنجي تاريخ، ڪلچر ۽ ثقافتي ڏهاڙن سان جُڙندا ته سندن ايمان ڪمزور ٿي ويندو ۽ هو “ڪافر” ٿي ويندا. هي هوليون، ڏياريون، چيٽي چنڊ اهي سڀ اسان جا، اسان جي ابن ڏاڏن جا ۽ اسان جي پاڪ، پَوِتر، مقدس ماتر…
« وڌيڪ پڙھو -
Main Slide
سماج ۾ مدي خارج سوچ يا ظلم وڌندو آهي ته ادب ئي انقلاب جي راهه هموار ڪندو آهي
ادب جي اهميت وقت جي وهڪري سان گهٽجڻ بجاءِ وڌي رهي آهي. اڄوڪي مشيني دور ۾، جتي انسان خود هڪ مشين بڻجي رهيو آهي، اتي ادب ئي آهي جيڪو کيس سندس ”انسان هجڻ“ جو احساس ڏياري ٿو جڏهن قلم ڪنهن عهدي يا مراعات جو پابند ٿي وڃي ته ادب ۾…
« وڌيڪ پڙھو -
Main Slide
جڏهن مَورَي شھر جي گهٽين ۾ مست ملنگ ملوڪ اُٺن سان گڏ گھمندو هو
موري جي ڀرپاسي وارا ڳوٺاڻا اُٺن تي ڪاٺيون لڏي موري شهر ۾ وڪڻڻ لاءِ ايندا هئا. ملوڪ، هڪ آزاد منش درويش، جنھن جي بدن تي ڪپڙو نه هوندو هو، موري جي ٻاهران بيهي اُٺن جو انتظار ڪندو هو ۽ انهن جي مهار پڪڙي کين شهر ڏانهن وٺي ايندو هو شايد…
« وڌيڪ پڙھو -
Main Slide
سنڌي: پنھنجي محدود آرامده دائري کان ٻاهر عالمي افق تائين پھچندڙ قوم
شاهه لطيف جي سامونڊي مسافرن کان وٺي اڄ جي يورپي يونيورسٽين ۾ پڙهندڙ سنڌي نوجوانن تائين، هي هڪ ئي تسلسل آهي يعني سفر، سکيا ۽ سڃاڻپ جو. اڄ جا سنڌي نه رڳو پنهنجي ڌرتي سان جڙيل آهن، پر دنيا سان به ڳنڍيل آهن. عبدالله عثمان مورائي سنڌين بابت اڪثر چيو…
« وڌيڪ پڙھو